Home » Over KDMS » BLOGs » Als een coachee vleugels krijgt vlieg ik vanzelf een stukje mee

Als een coachee vleugels krijgt vlieg ik vanzelf een stukje mee

Gepubliceerd op 3 oktober 2020 om 16:39

Ze mailde me een hele korte tekst:"Dag Ruth, ik volg je al een tijdje op Linked In. Zou coaching ook werken bij iemand die tegen muren oploopt bij de praktijkeigenaar? Gr Petra "

 

Het antwoord is natuurlijk 'ja' want coaching werkt altijd. Zelfs als het lekker loopt is coaching een hele krachtige vorm van reflectie waar vanuit  groeipotentie gecreëerd wordt.

Haar ogenschijnlijk simpele vraag roept bij mij direct tegenvragen op: Hoelang is ze al praktijkmanager, hoe vaak heeft ze intercollegiaal overleg met de eigenaar, wat is die muur precies en wanneer loopt ze er tegen op? Enfin, we boeken een gratis kennismaking/intake gesprek in en Petra voelt zich in dat gesprek al zo begrepen en gehoord dat ze het DIY traject afneemt.

Ze werkt al jaren als praktijkmanager en heeft de praktijk samen met Arthur opgebouwd tot de goedlopende 4 kamer praktijk die t nu is. Ze hebben over het algemeen een prettige werkrelatie en Arthur geeft regelmatig aan blij met haar inzet te zijn. Toch begint het te schuren.

Want ze wil 'hoger op de ladder', 'of nee, ik wil helemaal niet weg uit de praktijk maar intern gewoon doorontwikkelen en meer verantwoordelijkheden krijgen in de teamaansturing.' Ontdekt ze al pratend.

Als Petra in gesprek met Arthur gaat zegt hij haar dit ook toe. 'Maar puntje bij paaltje legt hij altijd voor haar gevoel een dwarsbalk op de ladder.' Petra en ze ziet er gedesillusioneerd uit. ' Ik ben zo dol op de praktijk, maar heb t gevoel steeds tegen een muur te lopen." Petra begint te huilen. 'Stom hè? Normaal huil ik nooit!' Maar dat is niet stom en hier mag alles. Ik vraag haar hoe die muur eruit ziet waar ze dan tegenaan loopt. En in hoeverre ze ook zelfkritisch is omdat ze de muur bij de eigenaar neerzet maar ik juist benieuwd ben naar haar processen.

Ze geeft een voorbeeld. Vorige  week had ze een praktijk breed overleg voorbereid incl PowerPoint presentie tot in de puntjes had voorbereid. Daar had ze zich enorm op verheugd en ze was blij dat Arthur haar ervoor gevraagd had.'Zou het nu tóch zover zijn dat ze zijn vertrouwen kreeg?' Ondanks hij had gezegd er niet bij zou zijn, kwam hij toch en nam het hele overleg over.

Haar PP bleef steken op pagina 3 en ze voelde zich enorm buiten spel gezet. Toen ze een blog van mij las dacht ze; "Nu is het genoeg "

Je eigen struggle heb je niet voor niks. Die mag er zijn, dat betekent dat je groeit

Het wordt al gauw duidelijk dat het wispelturige gedrag van de eigenaar haar opbreekt.  De ene dag wil hij dat zij een gesprek voert met een medewerker die vaak te laat komt en de kantjes eraf loopt. Maar als die medewerker na het gesprek klaagt bij hem, overruled hij de afspraken tussen Petra en de medw en maakt hele andere afspraken. Daardoor voelt Petra zich niet gesteund. Maar het team omzeilt nu Petra ook. Medw gaan rechtstreeks naar Arthur want hij is lang zo goed  niet in 'nee' zeggen. Maar daarna moet Petra de boel wel opruimen achter hem.

Zo was een keer alle assistentes tegelijkertijd vakantie beloofd terwijl ze niet dicht waren en meer van dat soort voorbeelden. Petra moest een paar assistentes vragen de vakantie om te boeken. Als ik vraag waarom ze dit niet dan ook terug bij Arthur legde, is ze echt verbaasd. "Dat was niet eens in me op gekomen."

In de eerste drie sessies moet Petra regelmatig even huilen, "uit pure frustratie" zegt ze zelf maar ook uit verdriet dat haar capaciteit niet benut of gezien wordt. Tenminste, zo voelt ze het. Ik daag haar uit om de vraag 'Waarom Arthur niet haar vertrouwt', los te laten. Dit is namelijk een aanname, waarbij zichzelf centraal zet. Maar wat Arthur echt beweegt weet ze niet, veel praktijk eigenaren vinden hun 'kindje' in handen van de praktijkmanager leggen bijzonder moeilijk. Dat is vaak niet persoonlijk, ookal voelt het wel zo. Het is belangrijk om te weten dat zij niet verantwoordelijk is voor zijn gedrag en alleen ze alleen verantwoordelijk is voor haar eigen gedrag. Petra ligt nachten wakker met zich af te vragen waarom hij niet kan zien wat ze in zich heeft. 

Soms kan achteroverleunen nog krachtiger zijn dan volle kracht vooruit gaan

Ik nodig Petra uit om die vraag los te laten en zich zelf af te vragen hoe ze voortaan haar inzet wil begrenzen om zichzelf te beschermen. Ze zegt een stap terug te kunnen doen in plaats van volle kracht vooruit. 

Dus spreken we af dat ze meer achterover te gaan leunen. Op momenten dat Arthur haar hulp vraagt waarvan ze weet dat hij haar niet de volledige speelruimte zal geven, te gaan kiezen de bal terug bij hem te leggen. "Dat doe jij uiteindelijk toch vaak zelf dus laten we het zo houden. Dan richt ik me op de andere zaken". En inderdaad werpt deze houding vruchten af.

Petra neemt haar focus terug op haar andere taken en Arthur ziet haar zo goed dingen uitwerken en gefocust oppakken dat het vertrouwen groeit. En Arthur ook loyaliteit ontwikkelt naar Petra.

Het Do It Yourself traject is halverwege als Petra me appt: "Ruth, je wil het niet geloven. Vandaag hebben Arthur en ik weer ons wekelijks overleg gehad en hij vond dat ik de laatste maanden (We hebben eens per 3 weken een sessie) zo enorm gegroeid was. Hij heeft zelfs met me een strategie bespreking gehouden én heeft aangeboden mijn coaching te betalen zolang als ik het nodig heb! Ik kan t bijna niet geloven."

Ik feliciteer haar met deze mooie ontwikkeling en vind het tijd om samen te evalueren. Ze krijgt een nieuwe vragenlijst via Coaching Monitor en in de volgende sessie bespreken we dit. Natuurlijk met het super mooie compliment dat ze van Arthur kreeg.

Als je halverwege even achterom kijkt waar je vandaan komt, zie je dat je ongemerkt midden in een verbeterproces zit

Eerder aangekomen in het coachhuis schrijf ik alvast haar begin coaching doelen op het grote bord. Petra komt binnen. "Jeetje ja, ik weet het nog, oh wat is er eigenlijk al veel veranderd!" en:"Wat is er uit de Coaching Monitor gekomen?" Samen bespreken we de progressie en t enorme rendement dat uit deze coaching tot nu toe is gehaald. Maar ook staan we stil bij de hobbels in de weg.

Ze zegt dat het werken op de praktijk zoveel leuker is geworden. Ze begrijpt dat nu ze zelf veranderd is, door minder vanuit emotie te werken en meer vanuit een plan, haar contact Arthur automatisch ook veranderd is. En dat hij haar echt veel meer betrekt in de bedrijfsvoering en geen een assistenten overleg er toch nog bij is gaan zitten. Zelfs de nieuwsbrief verstuurd ze zonder dat hij het eerst goedkeurt. Dit is het vertrouwen waar ze op hoopte. Toch voelt ze zich nog wel vaak onzeker. Ze merkt dat ze nu ze wél meer verantwoordelijkheden krijgt nu bijna niet om hulp durft te vragen uit angst dat hij denkt dat hij t toch beter zelf kan doen. 

Daar gaan we mee verder. Ik pak de coach kaarten erbij en we verdiepen de sessie door te onderzoeken wat haar basis gedachten zijn over zichzelf. Petra straalt zelfverzekerdheid uit, ik zie dat ze het proces omarmt en dat ze vleugels krijgt. En als coach vlieg je dan tóch een stukje mee. Wat hou ik van mijn vak.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.