Home » Zondagavondblogs » Een nachtuil of een vroege vogel, wat is beter?

Een nachtuil of een vroege vogel, wat is beter?

Gepubliceerd op 13 juni 2021 om 15:01

Het gonst, de vogels fluiten al heel vroeg hoog uit de bomen, de zomer komt eraan! De zomertijd is voor mij een metafoor van ingezette veranderingen omarmen en genieten met elkaar.

 

Ik kijk piepvroeg met een slaperig oog vanuit ons bed door het open raam en zie de zomerzon opkomen aan de horizon, ik glimlach en draai me lekker nog een keer om. Ik hou enorm van uitslapen. Het liefste zou ik elke dag pas om 10 u uit mijn nestje rollen, rustig in de tuin koffie drinken en dan pas aan de slag gaan. Naast me is het bed leeg. Mijn man is een vroege vogel. Ik ben een nachtuil. We maken allebei een ander geluid maar verstaan elkaar heel goed. Het geluid van een nachtuil wordt liever niet graag gehoord buiten ons gezin.

 

Want dat is echt kennelijk geen goed geluid. Tegenwoordig lijkt het steeds belangrijker eendrachtig te zijn en samen een definite van 'zo heurt t' te hebben. Vroeger noemde je dat burgerlijk, nu is het sociale moraal soms zo sterk dat het me soms verstikt.

 

Naast heel veel andere dingen die ineens maatschappelijk een goedkeuring krijgen is Vroeg Opstaan hot. Veel jubelende blogs zie ik wekelijks van vroege vogels over vroege vogels voorbij komen. 'Ik als businesswoman sta altijd een uur eerder op dan het gezin! En verzet bérgen werk!' Mensen reageren applaudisserend en herkennen zich helemáál in de blog "het is ook zo gezond he? Vroeg opstaan. Ik doehet al jááaaaaren!" 

Als je je alleen maar omringt met mensen die applaudiseren en niet reflecteren is groei niet mogelijk. Het is als leidinggevende dan ook belangrijker ook se stillere mensen om feed back te vragen, of degene die minder gan van je zijn. Een leidinggevende die niet reflecterend wil werken kan nooit een praktijk goed leiden

Stilletjes denk ik als ik weer zo'n bericht lees "Nou, mooi niet voor deze business woman hoor," Want zoals gezegd, ik ben dus nachtuil maar verzet trouwens evengoed veel werk, misschien wel meer. Leef gezond en ben gelukkig. Mijn onderneming geeft me enorm veel geluk, en ik ga vol inspiratie slapen met een voldaan gevoel

's Avonds bezig zijn met KDMS is heerlijk. Het is een enorme passie van me geworden, mijn diensten ontwikkelen, vakliteratuur lezen,  verdiepen, nog meer te leren en een verschil te mogen maken geeft een giga kick. Ik denk niet:"Morgen moet ik nog,' maar "Dit heb ik mooi al gedaan' en ga tevreden slapen.

Soms ben ik té gepassioneerd. Ik heb zelfs eens een hele goede 'lead' verknald omdat de eigenaar me zó enthousiast vond in het eerste telefoongesprek dat hij achterdochtig werd en afhaakte. 'Verdorie, dacht ik' want ik weet zeker dat ik een verschil had kunnen maken voor hem. 'De volgende keer de rem erop en sales gesprekken voeren, Ruth,' zei mijn business coach 'op de pijn drukken en niet enthousiast zijn.' Ik probeerde het maar voelde me zo gekunsteld en zei dat ook, de mondhygieniste praktijkeigenaar moest hartelijk lachen en toen kon ik weer vanuit mezelf reageren. Daarom had ze een klik (zelf ook beroepsfanaat) en kreeg ik júist de opdracht.

 

Salesgesprekken zijn gewoon niet zo mijn ding ik word altijd een beetje zenuwachtig. Wel kan ik natuurlijk in rust de coaching doen. Dan is een setting anders. Maar goed. Gelukkig vinden de meesten mijn passie ontwapenend en aanstekelijk en is er verder niemand afgehaakt maar toch. De business coach was onverbiddelijk:"zo wordt je nooit sucecsvol als je niet 'op de pijn druk'. Ik druk liever op de oplossingknop en ben met de businesscoach gestopt. Enfin. Vroege vogels hadden we het over

Vroege vogels zijn in sociale opinie beter dan nachtuilen. Hebben meer disicpline en wilskracht en verdienen meer applaus.

 

Mijn man is zo'n vroege vogel. Als kind al. Als zijn ouders en zussen nog sliepen sloop hij stiekem naar de woonkamer, voor iedereen wakker was had hij al de hond uitgelaten, tafel gedekt en zich gewassen en aangekleed.  Ik lag als kind tot middernacht wakker, 'dagdromend' van mijn toekomst, denkend over hoe het heelal eindigt maar wat dan ná dat einde is, stiekem lezend onder de dekens met een zaklamp. Die ging pas uit als ik mijn ouders hoorde stommelen in de gang.

En we zijn nog steeds zo. 's Ochtends als ik door de vogels even wordt gewekt is het bed naast me al leeg, pruttelt de koffie beneden en is Willem alive and kicking bezig met zijn ochtend rituelen. 's Nachts als iedereen al slaapt open ik toch nog even de laptop, start een documentaire op, lees te lang door in een boek of schrijf een blog. Ik denk dat ik mijn beste blogs tussen 0.00-2.00 uur heb geschreven. Nu is het wel zo dat ik echt een diesel ben, mijn lijf werkt tot een uur of 11 niet mee en zo blijft de cirkel rond. Maar je hoort het al, ik ga me alweer verexcuseren. En dat wil ik niet meer.

Vannacht dacht ik:"en het is goed. Nachtuilen zijn net zo goed als vroege vogels" 'Trouwens een nachtuil die doorgaat wordt vanzelf een vroege vogel' dacht ik er achteraan  

Een rups staat aan het begin van het transformatie proces en maakt vol vertrouwen zijn pop. Een vlinder hoeft alleen te pronken. Toch hechten we meer waarde aan het zien van een vlinder.

In ieder geval is het niet te ontkennen dat de zomer begonnen is. Dus dwing ik me langzaam in t sociaal wenselijke ritme. Want als zomer er is betekent dat we binnenkort weer lekker zonder stroom met het gezin in de duinen staan op een waddeneiland met onze de Waard tent. En dan 'slapen' de mannen wat uit en ga ik voor mijn doen wat eerder op en vinden we elkaar in een gezamelijk ritme. Ik wen me nu aan uiterlijk 1.00 u te gaan slapen. Na de vakantie mag ik van mezelf weer heerlijk halve nachtjes doorhalen. 

Ik wil mezelf niet meer beoordelen erop ik zie hoe veroordelen van jezelf onbewust mensen lam kan leggen. In mijn coaching komt zo vaak terug hoe we als mens zelfondermijnende aannames van slecht en goed hebben. En hoeveel druk we onszelf daarmee onbewust opleggen. Er zijn leidinggevenden die vanuit een rol werken die na ons onderzoek helemaal niet bij ze past. Zo had ik Victor* die jaren vanuit een soort laissez fair houding de lieve vrede behield op zijn praktijk.  De Roos van Leary test heeft zijn competenties blootgelegd en daarop doorbordurend komen we er samen achter dat coachend leidinggeven veel beter bij hem past. Dus ook bij zijn praktijk.  Het werpt zijn vruchten af, de sfeer op de praktijk is verbetert, er is geen wantrouwen maar vertrouwen in het team ontstaan waardoor veel meer ruimte voor feed back komt en groei ontstaat.

 

Dat komt deels omdat coachend leiding geven een krachtige leidinggevendevorm is maar ook omdat het een vorm is die dicht bij zijn eigen kracht ligt. Victor is verbindend, positief gericht en sociaal van nature. Het gaat het goed af hoewel we natuurlijk wel nareflectie nog bijsturen in de sessies. Werken vanuit jezelf of dicht bij jezelf blijven voelt soms gek genoeg ongemakkelijk.  Omdat je denkt te weten hoe anderen het beoordelen. In feite beoordeel je jezelf. Terwijl als je het anders gaat doen 'gek genoeg'  je omgeving het veel fijner vindt hoe je dan leiding geeft. Als er gewerkt wordt vanuit puurheid gaat een team veel sneller in de mee-stand. De tijd van een baas in een kantoor of een tandarts waar iedereen bang voor is en voor rent bij elke kick is voorbij. Er wordt heus wel gerend maar dan ook veel geroddeld en ondermijnt. Victors team heeft  echt progressie gemaakt, het werkgeluk is enorm toegenomen én er wordt op kwaliteit gemanaged vanuit ik-kracht. En misschien belangrijker, Victor heeft zelf ook enorme progressie gemaakt. In het coachhuis van Arnhem zag ik hem vorige week, hij had een bloemetje mee en bedankte me:"Ik snap nu echt niet waarom ik t eerst zo deed," dát  is de kracht van coaching.

 

En ik snap niet meer waarom ik van mezelf niet s avonds mag werken. En als ik naar zijn bloemetje kijk weet ik dat ik zelf ook nog heel wat zelfaannames los te laten heb. Bedankt Victor! Refelecterend leren

Het wordt voor mezelf de "Practice what you preach" methode te hanteren. IK BEN EEN NACHTUIL! en dat mag. Net als jij een vroege vogel mag zijn als jij dat wilt. En laissez faire leiderschap zeker in sommige teams heel vruchtbaar kan zijn.

 

Het gonst, de vogels fluiten al heel vroeg hoog uit de bomen, de zomer komt eraan, tijd van ingezette veranderingen omarmen en genieten met elkaar.

* Victor heet in het echt anders. 

De praktijk foto is door Dental international beschikbaar gesteld www.dental.nl dank daarvoor 

Vul het formulier in en we nemen contact met je op!







Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.